Στο τέλος του πρώτου Διεθνούς Συνεδρίου για την Κοινή Γονική Ανατροφή, η Καθηγήτρια Δρ. Hildegund Sünderhauf (Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής) και ο Καθηγητής Edward Kruk (Πρόεδρος του ICSP) ανέπτυξαν τις ακόλουθες θέσεις προς συζήτηση και υιοθέτηση ως Δήλωση Ομοφωνίας:
Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κύριος στόχος του Συμβουλίου μας είναι η ανάπτυξη προσεγγίσεων βασισμένων σε τεκμήρια για τις ανάγκες και τα δικαιώματα των παιδιών των οποίων οι γονείς ζουν χωριστά, ορίσαμε ως θέμα για το πρώτο μας συνέδριο, «Γεφυρώνοντας το Χάσμα μεταξύ Εμπειρικών Αποδεικτικών Στοιχείων και Κοινωνικο-Νομικής Πρακτικής». Αυτή ήταν η πρώτη τέτοια συγκέντρωση ακαδημαϊκών, επαγγελματιών και εκπροσώπων ΜΚΟ που ενδιαφέρονται για το αναδυόμενο παράδειγμα της κοινής γονικής μέριμνας σε οικογένειες στις οποίες οι γονείς ζουν χωριστά. Συζητήθηκε και συζητήθηκε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων καθώς και προοπτικών για την κοινή γονική μέριμνα, και στο τέλος του συνεδρίου κληθήκαμε να προσδιορίσουμε τι είδους συναίνεση προέκυψε σε μια σειρά από σημαντικά ζητήματα που συζητήσαμε και συζητήσαμε.

Καταλήξαμε στους ακόλουθους 6 βασικούς τομείς συναίνεσης:
1. Η κοινή γονική μέριμνα είναι μια βιώσιμη ρύθμιση γονικής μέριμνας μετά το διαζύγιο
Υπάρχει συναίνεση ότι ούτε το πρότυπο του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, ούτε οι εντολές αποκλειστικής επιμέλειας ή κύριας διαμονής, εξυπηρετούν τις ανάγκες των παιδιών και των οικογενειών διαζευγμένων. Υπάρχει συναίνεση ότι η κοινή γονική μέριμνα είναι μια βιώσιμη ρύθμιση γονικής μέριμνας μετά το διαζύγιο που είναι βέλτιστη για την ανάπτυξη και την ευημερία του παιδιού, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών γονέων με έντονη σύγκρουση συμφερόντων. Ο χρόνος κοινής γονικής μέριμνας που απαιτείται για την επίτευξη της ευημερίας του παιδιού και των θετικών αποτελεσμάτων είναι τουλάχιστον το ένα τρίτο του χρόνου με κάθε γονέα, με πρόσθετα οφέλη που συσσωρεύονται έως και ίσο (50-50) χρόνο γονικής μέριμνας, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου τόσο τις καθημερινές (ρουτίνας) όσο και του Σαββατοκύριακου (ελεύθερου χρόνου).
2. Η κοινή γονική μέριμνα πρέπει να οριστεί ως κάτι που περιλαμβάνει τόσο την κοινή γονική εξουσία όσο και την κοινή γονική ευθύνη
Υπάρχει συναίνεση ότι η «κοινή γονική μέριμνα» πρέπει να οριστεί ως η έννοια που περιλαμβάνει τόσο την κοινή γονική εξουσία (λήψη αποφάσεων) όσο και την κοινή γονική ευθύνη για την καθημερινή ανατροφή και ευημερία των παιδιών, μεταξύ πατέρων και μητέρων, ανάλογα με την ηλικία και το στάδιο ανάπτυξης των παιδιών. Έτσι, η «κοινή γονική μέριμνα» ορίζεται ως «η ανάληψη κοινών ευθυνών και το τεκμήριο κοινών δικαιωμάτων όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών από πατέρες και μητέρες που ζουν μαζί ή χωριστά»
3. Το εθνικό οικογενειακό δίκαιο θα πρέπει τουλάχιστον να περιλαμβάνει τη δυνατότητα έκδοσης εντολών κοινής γονικής μέριμνας
Υπάρχει συναίνεση ότι το εθνικό οικογενειακό δίκαιο θα πρέπει τουλάχιστον να περιλαμβάνει τη δυνατότητα έκδοσης εντολών κοινής γονικής μέριμνας, ακόμη και αν ο ένας γονέας αντιτίθεται. Υπάρχει συναίνεση ότι η κοινή γονική μέριμνα είναι σύμφωνη με τα συνταγματικά δικαιώματα σε πολλές χώρες και με τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή το δικαίωμα των παιδιών να ανατρέφονται και από τους δύο γονείς τους.
4. Αρχές που καθοδηγούν τον νομικό καθορισμό της γονικής μέριμνας μετά το διαζύγιο
Υπάρχει συναίνεση ότι οι ακόλουθες αρχές θα πρέπει να καθοδηγούν τον νομικό καθορισμό της γονικής μέριμνας μετά το διαζύγιο:
(1) κοινή γονική μέριμνα ως βέλτιστη ρύθμιση για την πλειονότητα των παιδιών διαζευγμένων και προς το συμφέρον τους.
(2) γονική αυτονομία και αυτοδιάθεση.
(3) περιορισμός της δικαστικής διακριτικής ευχέρειας όσον αφορά το συμφέρον των παιδιών.
5. Τα παραπάνω ισχύουν για την πλειοψηφία των παιδιών και των οικογενειών
Υπάρχει συναίνεση ότι τα παραπάνω ισχύουν για την πλειονότητα των παιδιών και των οικογενειών, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών με συγκρούσεις, αλλά όχι για καταστάσεις τεκμηριωμένης οικογενειακής βίας και κακοποίησης παιδιών. Υπάρχει συναίνεση ότι η προτεραιότητα για περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κοινή γονική μέριμνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στη διασταύρωση της επιμέλειας των παιδιών και της οικογενειακής βίας, συμπεριλαμβανομένης της κακοποίησης των παιδιών σε όλες τις μορφές της, συμπεριλαμβανομένης της γονικής αποξένωσης.
6. Προσβάσιμο δίκτυο κέντρων οικογενειακών σχέσεων
Υπάρχει συναίνεση ότι ένα προσβάσιμο δίκτυο κέντρων οικογενειακών σχέσεων που προσφέρουν οικογενειακή διαμεσολάβηση και άλλες σχετικές υπηρεσίες υποστήριξης είναι κρίσιμο για την καθιέρωση ενός νομικού τεκμηρίου κοινής γονικής μέριμνας και ζωτικής σημασίας για την επιτυχία των ρυθμίσεων κοινής γονικής μέριμνας.
