Συμπεράσματα de la conférence internationale sur la résidence alternée Στρασβούργο 2018

Conformément aux articles de la Convention Internationale des Droits de l'Enfant, le CIRA/ICSP
appelle le Comité des Nations Unies pour les Droits de l'Enfant, le Conseil de l'Europe,
les gouvernements et les Associations modisifierneles à les Associations .

  1. Identifier la résidence alternée comme un droit fondamental de l'enfant.
  2. Porter leur προσοχή sur le besoin specifique des infants de γονείς ξεχωρίζει και διαζύγια de connaître et d'être éduqué par leurs deux γονείς, et à considerer la residence alternée comme la meilleure assurance pour besoindre à ce besoindre à.
  3. Respecter l'opinion des infants concernant leurs preférences συγγενείς à leurs modalités de vie après la séparation ou le διαζύγιο de leurs γονείς.
  4. Προσδιορισμός και απόδοση λειτουργίας le concept « d'intérêt supérieur de l'enfant » dans le contexte de la separation des γονείς, afin de parvenir à une compréhension de cet « intérêt suupérieur » qui sursoit des l'enfant βρέφω.
  5. Identifier la residence alternée comme étant dans l'intérêt supérieur de l'enfant, dans la mesure où cet arrangement maintient les σχέσεις de l'enfant avec ses deux γονείς και réduit les conflits entre les γονείς.
  6. Assurer, dans toute la mesure du possible, la survie et le développement des enfants de γονείς χωρίζει και διαζύγια, et prendre toutes les mesures législatives, διοικητικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές εφαρμογές appropriées pour protéger για την προστασία της βίας, dejumeants κακομεταχείριση, σωματική διάπλαση, αμέλεια ή επιμέλεια αμέλεια, κακοδοξία ή εκμετάλλευση, y περιλαμβάνει την αλλοτρίωση γονεϊκή en tant que forme de βίας ψυχολογική ψυχολογική για τα παιδιά και την οικογενειακή βία.

Nous appelons les gouvernements et les employeurs à :

  1. Instituer des politiques familiales qui soutiennent et protègent la συμμετοχή των deux γονείς au travail et à la vie familiale, y compris un soutien égal aux mères et aux pères en ce qui concerne les congés familes parentaux et les raisés.

Nous appelons le Comité des droits de l'enfant des Nations Unies, le Conseil de l'Europe et les Institutions Internationales à :

  1. Prendre des mesures pour que les États membres ne discriminent pas les enfants de γονείς séparés ou divorcés sur la base du statut parental, notamment en ce qui concerne l'éloignement d'un parent de la vie quotidienne d'un enfant.
  2. Encourager les États signataires de la Convention à adopter la residence alternée comme fondement du droit de la famille.

Télécharger le rapport final de la conférence (pdf)

Συμπεράσματα Συνεδρίου 2018

Σύμφωνα με τα άρθρα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η ICSP καλεί την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το Συμβούλιο της Ευρώπης, τις κυβερνήσεις και τις επαγγελματικές ενώσεις:

1. να αναγνωρίσει την κοινή γονική μέριμνα ως θεμελιώδες δικαίωμα του παιδιού.
2. να επικεντρωθεί στην ειδική ανάγκη των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων να γνωρίζουν και να ανατρέφονται και από τους δύο γονείς τους, και να υποστηρίξει την κοινή γονική μέριμνα ως τον καλύτερο τρόπο διασφάλισης της προστασίας αυτής της ανάγκης.
3. να σεβαστεί τις απόψεις των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων όσον αφορά τις δηλωμένες προτιμήσεις τους για τη διαβίωση μετά τον χωρισμό.
4. να ορίσει με σαφήνεια και να θέσει σε λειτουργία την έννοια του «βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού» στο πλαίσιο του χωρισμού των γονέων, προς μια τεκμηριωμένη και επικεντρωμένη στο παιδί κατανόηση του «βέλτιστου συμφέροντος».
5. να αναγνωρίσει την κοινή γονική μέριμνα ως προς το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, καθώς διατηρεί τη σχέση των παιδιών και με τους δύο γονείς και μειώνει τις συγκρούσεις μεταξύ των γονέων.
6. να διασφαλίσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό την επιβίωση και την ανάπτυξη των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων, και να λάβει όλα τα κατάλληλα νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά μέτρα για την προστασία αυτών των παιδιών από κάθε μορφή σωματικής ή ψυχικής βίας, τραυματισμού ή κακοποίησης, παραμέλησης ή αμέλειας, κακομεταχείρισης ή εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένης της γονικής αποξένωσης ως μορφή συναισθηματικής κακοποίησης παιδιών και οικογενειακής βίας.

Καλούμε τις κυβερνήσεις και τους εργοδότες:

7. να θεσπίσουν οικογενειακές πολιτικές που υποστηρίζουν και προστατεύουν τη συμμετοχή και των δύο γονέων στην εργασία και την οικογενειακή ζωή, συμπεριλαμβανομένης της ίσης υποστήριξης για τις μητέρες και τους πατέρες όσον αφορά τη γονική άδεια και την άδεια για οικογενειακούς λόγους.

Καλούμε την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το Συμβούλιο της Ευρώπης και τους Διεθνείς Οργανισμούς:

8. να λάβουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα κράτη μέλη δεν κάνουν διακρίσεις εις βάρος των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων με βάση τη γονική τους κατάσταση, ειδικά όσον αφορά την απομάκρυνση ενός γονέα από την καθημερινή ζωή ενός παιδιού.
9. να ενθαρρύνουν τα κράτη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση να υιοθετήσουν την κοινή γονική μέριμνα ως θεμέλιο του οικογενειακού δικαίου.

Λήψη Τελικής Έκθεσης Συνεδρίου (pdf)

Συμπεράσματα Συνεδρίου 2018

Σύμφωνα με τα άρθρα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η ICSP καλεί την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το Συμβούλιο της Ευρώπης, τις κυβερνήσεις και τις επαγγελματικές ενώσεις:

1. να αναγνωρίσει την κοινή γονική μέριμνα ως θεμελιώδες δικαίωμα του παιδιού.
2. να επικεντρωθεί στην ειδική ανάγκη των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων να γνωρίζουν και να ανατρέφονται και από τους δύο γονείς τους, και να υποστηρίξει την κοινή γονική μέριμνα ως τον καλύτερο τρόπο διασφάλισης της προστασίας αυτής της ανάγκης.
3. να σεβαστεί τις απόψεις των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων όσον αφορά τις δηλωμένες προτιμήσεις τους για τη διαβίωση μετά τον χωρισμό.
4. να ορίσει με σαφήνεια και να θέσει σε λειτουργία την έννοια του «βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού» στο πλαίσιο του χωρισμού των γονέων, προς μια τεκμηριωμένη και επικεντρωμένη στο παιδί κατανόηση του «βέλτιστου συμφέροντος».
5. να αναγνωρίσει την κοινή γονική μέριμνα ως προς το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, καθώς διατηρεί τη σχέση των παιδιών και με τους δύο γονείς και μειώνει τις συγκρούσεις μεταξύ των γονέων.
6. να διασφαλίσει στο μέγιστο δυνατό βαθμό την επιβίωση και την ανάπτυξη των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων, και να λάβει όλα τα κατάλληλα νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά μέτρα για την προστασία αυτών των παιδιών από κάθε μορφή σωματικής ή ψυχικής βίας, τραυματισμού ή κακοποίησης, παραμέλησης ή αμέλειας, κακομεταχείρισης ή εκμετάλλευσης, συμπεριλαμβανομένης της γονικής αποξένωσης ως μορφή συναισθηματικής κακοποίησης παιδιών και οικογενειακής βίας.

Καλούμε τις κυβερνήσεις και τους εργοδότες:

7. να θεσπίσουν οικογενειακές πολιτικές που υποστηρίζουν και προστατεύουν τη συμμετοχή και των δύο γονέων στην εργασία και την οικογενειακή ζωή, συμπεριλαμβανομένης της ίσης υποστήριξης για τις μητέρες και τους πατέρες όσον αφορά τη γονική άδεια και την άδεια για οικογενειακούς λόγους.

Καλούμε την Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το Συμβούλιο της Ευρώπης και τους Διεθνείς Οργανισμούς:

8. να λάβουν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα κράτη μέλη δεν κάνουν διακρίσεις εις βάρος των παιδιών χωρισμένων και διαζευγμένων γονέων με βάση τη γονική τους κατάσταση, ειδικά όσον αφορά την απομάκρυνση ενός γονέα από την καθημερινή ζωή ενός παιδιού.
9. να ενθαρρύνουν τα κράτη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση να υιοθετήσουν την κοινή γονική μέριμνα ως θεμέλιο του οικογενειακού δικαίου.

Λήψη Τελικής Έκθεσης Συνεδρίου (pdf)